Rzekomy pomór drobiu w 2026 r.: gdzie są ogniska i co musi zrobić hodowca

Według miesięcznych biuletynów Głównego Inspektoratu Weterynarii od stycznia do końca sierpnia 2026 r. w Polsce stwierdzono 121 ognisk rzekomego pomoru drobiu (ND) u drobiu oraz 5 ognisk u ptaków dzikich. Po przerwie w lipcu i sierpniu choroba wróciła we wrześniu: od połowy tego miesiąca GIW poinformował w komunikatach o trzech nowych ogniskach.

Aktualną mapę ognisk, strefy i zasady zwalczania ND, ASF, ptasiej grypy i niebieskiego języka zbieramy na stronie choroby zwierząt w Polsce: ogniska, strefy i obowiązki hodowcy.

Trzy ogniska od września

9 września ND stwierdzono w komercyjnym zakładzie drobiu utrzymującym kury nioski w odchowie w powiecie wschowskim w województwie lubuskim (komunikat GIW z 17 września). 30 września chorobę potwierdzono w powiecie tatrzańskim w Małopolsce, w zakładzie prowadzącym sprzedaż bezpośrednią, w którym utrzymywano kury nioski, kaczki, indyki, perlice i gęsi (komunikat z 2 października). 9 października ognisko wykryto w zakładzie z kurami nioskami w powiecie szamotulskim w Wielkopolsce (komunikat z 13 października) – pisaliśmy o nim w tekście Rzekomy pomór drobiu w powiecie szamotulskim. Komunikaty nie podają liczby ptaków w tych stadach.

Pierwsze półrocze: 121 ognisk

Z biuletynów GIW wynika, że najwięcej ognisk przypadło na pierwsze miesiące roku: w styczniu 29, w lutym 23, w marcu 14, w kwietniu 30, w maju 22 i w czerwcu 3. W lipcu i sierpniu nie stwierdzono nowych ognisk u drobiu. Biuletyn za wrzesień nie był jeszcze opublikowany w chwili pisania tekstu.

Strefy wokół ogniska

Według przewodnika GIW o ND wokół ogniska wyznacza się obszar zapowietrzony o promieniu co najmniej 3 km, obowiązujący co najmniej 21 dni od wstępnej dezynfekcji, oraz obszar zagrożony o promieniu co najmniej 10 km, obowiązujący co najmniej 30 dni. W obszarze zapowietrzonym obowiązuje zakaz przemieszczania drobiu w jego obrębie, do niego i z niego. Odstępstwa, np. wywóz do rzeźni, przemieszczenie piskląt jednodniowych, jaj wylęgowych czy jaj konsumpcyjnych do pakowni, wymagają zgody powiatowego lekarza weterynarii. W obszarze zagrożonym zakaz dotyczy przemieszczeń do obszaru i z niego. Zasięg stref przy konkretnym ognisku podaje właściwy powiatowy lekarz weterynarii.

Obowiązki każdego posiadacza drobiu

Rozporządzenie ministra rolnictwa w sprawie środków zwalczania chorób u drobiu (Dz.U. 2026 poz. 335) dotyczy także małych, przydomowych stad. Posiadacz drobiu musi zgłosić powiatowemu lekarzowi weterynarii miejsce utrzymywania ptaków, nie może poić ich wodą ze zbiorników dostępnych dla dzikich ptaków, a paszę i ściółkę przechowuje tak, by nie miały do nich dostępu gryzonie, zwierzęta domowe i dzikie ptaki. Do żadnego gospodarstwa nie wolno wprowadzać ani wyprowadzać z niego kur i indyków niezaszczepionych przeciwko ND. Obowiązuje też codzienny przegląd stada i zapisywanie objawów chorobowych.

Niezwłocznie trzeba zawiadomić Inspekcję Weterynaryjną albo najbliższą lecznicę o zwiększonej śmiertelności, spadku pobierania paszy i wody, objawach nerwowych (drgawki, skręty szyi, paraliż nóg i skrzydeł), duszności, sinicy i wybroczynach, biegunce, nagłym spadku nieśności lub większej liczbie jaj o nieprawidłowej skorupie albo bez skorupy.

Zakłady, które sprzedają drób lub jaja

Gospodarstwa przemieszczające drób albo jaja do innych zakładów lub sprzedające je bezpośrednio muszą dodatkowo szczepić kury i indyki przeciwko ND, mieć maty lub niecki dezynfekcyjne przy wejściach i wjazdach, odzież i obuwie ochronne używane tylko w danym budynku, rejestr pojazdów i wejść osób oraz zabezpieczony kontener lub pomieszczenie na padłe ptaki, z których usuwa się zwłoki co najmniej raz dziennie.

Fot. Wikitarisch / Wikimedia Commons, CC BY 4.0