Nawożenie pszenicy ozimej wiosną: dawki azotu 50–70 + 40–50 + 20–25 kg N/ha
Według strategii nawożenia CDR/IOR dla pszenicy ozimej konsumpcyjnej azot wiosną dzieli się zwykle na trzy dawki: ok. 50–70 kg N/ha na start, 40–50 kg N/ha w strzelaniu w źdźbło i 20–25 kg N/ha na kłoszenie, po oznaczeniu Nmin.
W skrócie: CDR w strategii nawożenia pszenicy ozimej zaleca przed pierwszą dawką analizę Nmin. Na cele konsumpcyjne azot w 3 (czasem 4) dawkach: 50–70 kg N/ha wiosną (ok. 50% puli), 40–50 kg N/ha w fazie 2–4 kolanka, 20–25 kg N/ha na kłoszenie; opcjonalnie 10–15 kg N/ha dolistnie w dojrzałości mlecznej. Na ciastka łącznie 80–100 kg N/ha.
Jak podzielić azot wiosną według CDR?
| Dawka | Orientacyjna ilość | Udział w puli | Termin / faza |
|---|---|---|---|
| I (wiosenna) | 50–70 kg N/ha | ok. 50% | ruszanie wegetacji; przy dobrym przedplonie można do 1. kolanka |
| II | 40–50 kg N/ha | ok. 30–40% | strzelanie w źdźbło, faza 2–4 kolanka |
| III | 20–25 kg N/ha | — | kłoszenie (masa 1000 ziaren, jakość białka) |
| IV (opcjonalnie) | 10–15 kg N/ha | ok. 10% | dolistnie, dojrzałość mleczna |
Dokument CDR (strategia nawożenia pszenicy ozimej i jęczmienia jarego) wskazuje, że efektywność azotu zależy od siedliska, opadów, odmiany oraz podziału dawek. Przed pierwszą dawką zaleca oznaczenie Nmin w glebie. Pierwsza dawka ma pobudzić krzewienie i liczbę źdźbeł; przy siewie opóźnionym, słabym przezimowaniu albo przedplonie ubogim w azot – jak najwcześniej, przy ruszaniu wegetacji. Przy siewie optymalnym i dobrym przedplonie pierwszą dawkę można przesunąć do fazy pierwszego kolanka. Drugą wiąże się z liczbą ziaren w kłosie i długością kłosa, trzecią – z MTZ i cechami jakościowymi białka oraz glutenu. Fosfor, potas i wapnowanie przed siewem omawialiśmy osobno przy nawożeniu pszenicy przed siewem.
Cele jakościowe i warianty 2–3 dawek
Przy pszenicy na ciastka (typ K) CDR ogranicza nawożenie azotowe do 80–100 kg N/ha łącznie, bo pożądana jest mniejsza zawartość białka. Na cele paszowe i przy mniej intensywnej uprawie dopuszcza 2 lub 3 dawki: przy dwóch – 40–60% puli wczesną wiosną i reszta w strzelaniu w źdźbło; przy trzech – 40% wczesną wiosną, 30% w strzelaniu w źdźbło i 30% w fazie liścia flagowego. Wczesną wiosną wymienia saletrę amonową lub mocznik; przy słabym przezimowaniu lepiej saletrę (szybsze działanie) w pierwszej dawce, a mocznik w drugiej. Późny azot dolistny w dojrzałości mlecznej może pogorszyć jakość glutenu – CDR ostrzega przed tym przy czwartej dawce. Szerszy kontekst agrotechniki zbóż trzymamy na stronie uprawa pszenicy.
Najczęstsze pytania
Czy zawsze trzeba trzy dawki?
Na cele konsumpcyjne CDR uznaje trzy (czasem cztery) za najlepszy efekt. Na paszę dopuszcza dwie; lepszy efekt przypisuje jednak trzem z udziałami 40/30/30%.
Kiedy pierwsza dawka ma być najwcześniejsza?
Przy siewie opóźnionym, niedostatecznym rozkrzewieniu przed zimą, słabym przezimowaniu albo przedplonie mało zasobnym w azot – w okresie ruszania wegetacji.
Ile azotu na pszenicę typ K?
Według CDR łącznie 80–100 kg N/ha, właśnie ze względu na niższą pożądaną zawartość białka.
Redakcja Stodo
Fot. Michael Trolove / Wikimedia Commons, CC BY-SA 2.0
