Wścieklizna w 2026 r.: GIW podał 8 ognisk, ostatnie u kuny w Przemyślu
Od początku 2026 r. w Polsce stwierdzono 8 ognisk wścieklizny u zwierząt: 4 w woj. lubelskim, 2 w podkarpackim i po jednym w podlaskim i mazowieckim – wynika z komunikatu Głównego Inspektoratu Weterynarii z 16 października. Ostatni przypadek wykryto 14 października u kuny w Przemyślu.

Główny Inspektorat Weterynarii zaktualizował 16 października dane o wściekliźnie. Na podstawie badań laboratoryjnych w 2026 r. stwierdzono w Polsce 8 ognisk tej choroby: 4 w województwie lubelskim, 2 w podkarpackim oraz po jednym w podlaskim i mazowieckim. Ostatnie ognisko wykryto 14 października u kuny w Przemyślu.
Gdzie i u jakich zwierząt
Z wykazu GIW wynika, że chorobę stwierdzono u czterech gatunków. Najwięcej przypadków dotyczyło lisów (4), dwa – kun, po jednym – kota i jenota. Kolejno:
- 13 kwietnia – kot, gm. Zalesie, pow. bialski (lubelskie),
- 29 kwietnia – jenot, Białystok (podlaskie),
- 18 sierpnia – lis, gm. Janów Podlaski, pow. bialski (lubelskie),
- 3 września – lis, gm. Sarnaki, pow. łosicki (mazowieckie),
- 14 września – kuna, gm. Solina, pow. leski (podkarpackie),
- 17 września – lis, gm. Telatyn, pow. tomaszowski (lubelskie),
- 2 października – lis, gm. Lubycza Królewska, pow. tomaszowski (lubelskie),
- 14 października – kuna, Przemyśl (podkarpackie).
Sześć z ośmiu ognisk wykryto od połowy sierpnia, na Lubelszczyźnie, we wschodniej części Mazowsza i na Podkarpaciu.
Obszary zagrożone i nakaz szczepienia kotów
Na obszarach zagrożonych wścieklizną obowiązują akty prawa miejscowego: rozporządzenia powiatowych lekarzy weterynarii w Łosicach, Białej Podlaskiej i Tomaszowie Lubelskim oraz wojewodów lubelskiego i podkarpackiego. Wprowadzono w nich środki zwalczania i kontroli choroby, w tym nakaz szczepienia kotów przeciwko wściekliźnie. Szczegóły, w tym granice obszarów, podają powiatowe inspektoraty weterynarii i urzędy wojewódzkie.
Co to oznacza dla gospodarstw
Główny Lekarz Weterynarii przypominał we wrześniu, że wścieklizna to śmiertelna choroba odzwierzęca, przenoszona na ludzi głównie przez pogryzienie lub kontakt śliny chorego zwierzęcia z raną. Źródłem zakażenia mogą być dzikie drapieżniki, jak lisy i wilki, zwierzęta domowe, a także hodowlane, np. bydło. Szczepienie psów jest w Polsce obowiązkowe: pierwszą dawkę trzeba podać najpóźniej 30 dni po ukończeniu przez psa 3 miesięcy, a potem powtarzać co 12 miesięcy. GLW zaleca też szczepienie kotów, które swobodnie wychodzą na zewnątrz.
Inspekcja przypomina, by nie dotykać dzikich zwierząt ani znalezionych padłych, a po pogryzieniu natychmiast umyć ranę wodą z mydłem, zdezynfekować ją i jak najszybciej zgłosić się do lekarza.
Jesienią Inspekcja Weterynaryjna prowadziła doustne szczepienia dzikich lisów: przynęty ze szczepionką wykładano od 3 do 30 września m.in. w województwach podkarpackim, lubelskim, mazowieckim i podlaskim. Przynęt nie należy podnosić. O innych chorobach zakaźnych zwierząt w tym roku piszemy w tekstach o ASF u dzików i chorobie niebieskiego języka, a opisy chorób zbieramy w dziale Choroby encyklopedii.
Fot. Charles J. Sharp / Wikimedia Commons, CC BY-SA 4.0


