Cielęta w chłodne dni: temperatura, sucha ściółka i ciepłe pójło
KPODR zaleca 12–16°C przy utrzymaniu ściółowym cieląt, a Podlaski ODR ostrzega przed wilgocią i przeciągiem. Poradnik o komforcie cieplnym w chłodne dni – bez wymiarów budek i bez transportu.
Chłodne dni nie wymagają „ciepłej obory jak dla ludzi”, ale wymagają suchego legowiska, braku przeciągu i pójła o właściwej temperaturze. To uzupełnienie tekstów o budkach dla cieląt i o odchowie jesienią i zimą – tu skupiamy się na komforcie cieplnym i żywieniu płynnym, a nie na wymiarach kojców ani na transporcie cieląt.
Jakie temperatury podaje KPODR?
Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w materiale o odchowie cieląt ze stad mlecznych i mięsnych zaleca przy utrzymaniu ściółowym temperaturę 12–16°C, a w systemie bezściołowym zakres 12–20°C. KPODR ostrzega przed przeciągami i nagłymi zmianami mikroklimatu – szkodzą cielętom bardziej niż sam umiarkowany chłód. Pomieszczenia mają być suche i czyste; dachy, stropy i ściany z materiałów nieszkodliwych dla zdrowia. To ramy dobrostanu zgodne z rozporządzeniem MRiRW z 15 lutego 2010 r. (Dz.U. 2010 poz. 344), które m.in. określa warunki utrzymania cieląt.
| System | Temperatura (KPODR) | Uwaga |
|---|---|---|
| Ściołowy | 12–16°C | suche legowisko |
| Bezściołowy | 12–20°C | bez przeciągów |
Wilgoć i przeciąg – wrogowie „zimnego” odchowu
Podlaski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w broszurze o innowacyjnych technologiach odchowu cieląt pisze wprost: odchów nie wymaga ciepłego środowiska, cielęta dobrze radzą sobie w budkach na zewnątrz, ale głównymi wrogami są wilgoć i przeciąg. Warunkiem zimnego odchowu jest zawsze czyste i suche legowisko. Mokry sierść schładza ciało szybciej – stąd praktyczna zasada: najpierw suchość, potem dyskusja o stopniach Celsjusza. Grubsza warstwa słomy w chłodne noce, wymiana mokrej ściółki i ustawienie budek lub kojców poza strefą wiatru to działania, które ODR łączy z dobrostanem.
Pójło i woda w chłodne dni
KPODR przypomina, by pójło z preparatu mlekozastępczego podawać w temperaturze około 40°C – zbliżonej do mleka matki, co poprawia strawność. Zbyt zimne pójło obciąża organizm, który i tak zużywa energię na utrzymanie ciepła. Cielęta powinny mieć stały dostęp do czystej wody; Podlaski ODR podkreśla, że między pojeniami woda ma być świeża, a od około 7. dnia życia wprowadza się paszę starterową wspierającą rozwój żwacza. W chłodne dni nie „oszczędzamy” na objętości mleka kosztem energii – niedobór kalorii przy niskiej temperaturze otoczenia widać w osłabieniu, kuciu i niechęci do wstania.
Na co patrzeć rano?
KPODR zaleca kontrolę pomieszczeń z cielętami co najmniej dwa razy dziennie (przy systemie otwartym – raz). W chłodne poranki warto sprawdzić: czy ściółka jest sucha, czy nie ma przeciągu przy legowisku, czy pójło ma właściwą temperaturę i czy cielę chętnie pije. Drżące, kuczące zwierzę z nastroszonym włosem i wilgotnym legowiskiem to sygnał, by najpierw poprawić mikroklimat i energię w dawce, a przy podejrzeniu choroby wezwać lekarza weterynarii. Siara i pierwsze dni życia nadal decydują o odporności – szczegóły podajemy w tekście o siarze dla cielęcia.
FAQ
Czy cielę musi mieć 20°C w budynku?
KPODR dla systemu ściółowego podaje 12–16°C; ważniejsze od „dogrzewania” są suchość i brak przeciągu (ODR).
Czy budka na zewnątrz jest możliwa zimą?
Tak – ODR wskazuje, że cielęta dobrze czują się w budkach zewnętrznych przy suchym legowisku; wymiary i wymogi opisujemy osobno.
Jakie pójło w chłodne dni?
Około 40°C według KPODR, plus stały dostęp do wody; nie mylić tego z zasadami przewozu.
Filar: hodowla bydła.
Redakcja Stodo
Fot. 4028mdk09 / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0
