Dobrostan cieląt: dogląd, powierzchnia kojca i siara w ciągu 6 godzin
Formularz kontrolny Inspekcji Weterynaryjnej dla gospodarstw z cielętami zbiera obowiązujące minima z rozporządzenia ministra z 15 lutego 2010 r. Cielęta w pomieszczeniach dogląda się co najmniej dwa razy dziennie, siarę podaje się nie później niż w 6 godzin od urodzenia, a do ukończenia dwóch tygodni życia utrzymuje się je na ściółce.

Główny Inspektorat Weterynarii na stronie o ochronie i dobrostanie zwierząt udostępnia formularz rocznego raportu z kontroli gospodarstw, w których utrzymywane są cielęta. Lista „definicji niezgodności” opiera się na ustawie o ochronie zwierząt oraz na rozporządzeniu ministra z 15 lutego 2010 r. (Dz.U. z 2010 r. Nr 56, poz. 344, z późn. zm.). Poniżej zbieramy te minima, bez powtarzania porad o komforcie cieplnym w chłodne dni i bez zasad przewozu cieląt.
Dogląd, uwięź i choroba
Cielęta w pomieszczeniach dogląda się co najmniej dwa razy dziennie. W systemie otwartym wystarczy raz dziennie. Pomieszczenia mają mieć stałe albo przenośne oświetlenie, które pozwala skontrolować zwierzęta o każdej porze. Chore lub ranne zwierzę otacza się opieką niezwłocznie i w razie potrzeby izoluje; jeśli stan zdrowia tego wymaga, w pomieszczeniu ma być ściółka. Dokumentację weterynaryjną leczenia, zabiegów i padłych zwierząt przechowuje się przez 3 lata. Cieląt nie utrzymuje się na uwięzi, z wyjątkiem pory karmienia i nie dłużej niż przez jedną godzinę. Warunki nie mogą powodować urazów ani cierpień i mają dawać swobodę ruchu: kładzenia się, wstawania i leżenia oraz kontakt wzrokowy z innymi zwierzętami. Zwierzętami ma zajmować się wystarczająca liczba osób z odpowiednimi kwalifikacjami.
Powierzchnia, ściółka i światło
Przy utrzymaniu grupowym formularz podaje minimalną powierzchnię kojca na jedną sztukę. Przy utrzymaniu pojedynczym szerokość kojca ma wynosić co najmniej wysokość cielęcia w kłębie, a długość – co najmniej 1,1 długości ciała mierzonej od czubka nosa do ogonowej krawędzi guza kulszowego. Ściany kojca, poza kojcem dla chorych cieląt, mają umożliwiać kontakt wzrokowy i fizyczny. Te wymagania nie dotyczą cieląt utrzymywanych z matkami. W systemie otwartym powierzchnia na jedną sztukę ma wynosić co najmniej 5 metrów kwadratowych, z możliwością ochrony przed niekorzystną pogodą i zwierzętami drapieżnymi.
| Masa ciała | Min. powierzchnia kojca grupowego |
|---|---|
| do 150 kg | 1,5 m kw. |
| powyżej 150 do 220 kg | 1,7 m kw. |
| powyżej 220 kg | 1,8 m kw. |
W pomieszczeniu cielęta do ukończenia 2 tygodnia życia utrzymuje się na ściółce. Powierzchnia legowiska ma być wygodna, czysta i odwodniona. Podłoga jest twarda, równa i stabilna, gładka i nieśliska. Materiał i urządzenia, z którymi zwierzęta mają kontakt, nie mogą być szkodliwe i nadają się do czyszczenia oraz dezynfekcji; nie może być ostrych krawędzi. Nie trzyma się zwierząt w zupełnych ciemnościach ani bez odpowiedniego odpoczynku od światła sztucznego. Gdy stosuje się oświetlenie sztuczne, pomieszczenie oświetla się w czasie odpowiadającym normalnemu dostępowi światła dziennego, co najmniej między godziną 9 a 17. Obieg powietrza, zapylenie, temperatura, wilgotność i stężenie gazów utrzymuje się na poziomie nieszkodliwym. Wyposażenie sprawdza się co najmniej raz dziennie, a usterki usuwa się od razu. Mechaniczny albo automatyczny system wentylacji łączy się z alarmem awarii i z wentylacją awaryjną. Odchody i resztki paszy usuwa się tak często, żeby nie zanieczyszczały paszy ani wody.
Siara, pasza, woda i żelazo
Każde cielę ma dostać pokarm matki niezwłocznie po urodzeniu, nie później niż przed upływem 6 godzin. Karmi się je co najmniej dwa razy dziennie paszą dostosowaną do gatunku, wieku, masy ciała i stanu fizjologicznego. Przy utrzymaniu grupowym, gdy żywienie nie jest do woli ani ze stacji elektronicznych, każde cielę ma mieć dostęp do paszy w tym samym czasie. Od ukończenia 2 tygodnia życia zapewniony jest stały dostęp do wody. Pasza ma zawierać tyle żelaza, żeby poziom hemoglobiny we krwi wynosił co najmniej 4,5 milimola na litr. Dla cieląt powyżej 2 tygodni życia w dawce są pasze włókniste, a od 8. do 20. tygodnia życia dawkę tej paszy zwiększa się od 50 do 250 gramów dziennie. Urządzenia do karmienia i pojenia ustawia się tak, by ograniczyć zanieczyszczenie i ułatwić dostęp bez konfliktów. Nie stosuje się substancji innych niż podawane w celach terapeutycznych, profilaktycznych albo zootechnicznych.
FAQ
Czy te punkty dotyczą tylko specjalnych płatności dobrostanowych?
Nie. Formularz opisuje kontrole dobrostanu w gospodarstwach z cielętami i odwołuje się do ustawy oraz rozporządzenia z 2010 r. To wymagania podstawowe, niezależne od ekoschematu.
Ile razy dziennie trzeba doglądać cielęta na wybiegu?
Przy utrzymaniu w systemie otwartym formularz wymaga doglądu co najmniej raz dziennie. W pomieszczeniach – co najmniej dwa razy dziennie.
Fot. myself (User:Piotrus) / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0



