Niebieski język: PIW Sochaczew o zasadach od 1 listopada – transport krajowy bez badań laboratoryjnych

Powiatowy Lekarz Weterynarii w Sochaczewie opublikował 5 listopada 2026 r. komunikat o zasadach obowiązujących od 1 listopada przy chorobie niebieskiego języka (BT, BTV, serotypy 1–24). Inspektorat wskazuje, że zmiana wynika z rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2026/169 z 26 stycznia 2026 r., które zmienia załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/1882. Choroba należy od tej daty do kategorii D+E. Unijny kontekst przepisów opisywaliśmy wcześniej w tekście o zasadach od 1 listopada przy zakupie cieląt.

Co się zmienia przy transporcie bydła w kraju?

Według komunikatu powiatowego lekarza dotychczasowe restrykcje obszarowe oraz tak zwana strefa niebieska przestają obowiązywać na terytorium Polski. Przemieszczanie bydła w kraju może odbywać się bez wcześniejszych badań laboratoryjnych. Nie oznacza to braku wszelkich wymogów: przy każdym transporcie krajowym nadal obowiązują ogólne zasady z art. 124 i 125 rozporządzenia (UE) 2016/429 („Prawo o zdrowiu zwierząt”). Chodzi m.in. o prawidłową rejestrację zakładów, brak ograniczeń epizootycznych oraz kontrolę zwierząt w miejscu przeznaczenia.

Kiedy badania i szczepienia nadal są potrzebne?

Ograniczenia i szczególne wymagania – jak informuje inspektorat w Sochaczewie – utrzymano wyłącznie przy przemieszczaniu zwierząt poza granice Polski (do innych państw członkowskich Unii lub do państw trzecich) oraz przy wprowadzaniu bydła do Polski z zagranicy. Szczegółowe warunki dla zwierząt sprowadzanych do kraju, m.in. status szczepień, okresy ochrony przed wektorami i badania w państwie pochodzenia, powiatowy lekarz odsyła do strony Głównego Inspektoratu Weterynarii poświęconej chorobie niebieskiego języka. Przed wysyłką bydła do innych państw UE podmioty mają sprawdzić aktualne wytyczne Komisji Europejskiej dotyczące przemieszczania przeżuwaczy. Jeżeli dane państwo nie jest ujęte na stronie Komisji albo chodzi o odstępstwa przyjęte w państwach trzecich, należy zwrócić się do powiatowego lekarza weterynarii.

Przypomnienie zasad szczepień zebraliśmy w tekście o szczepieniu przeciw chorobie niebieskiego języka.

Co warto wiedzieć o samej chorobie

GIW opisuje chorobę niebieskiego języka jako zakaźną, niezaraźliwą chorobę wirusową przeżuwaczy – głównie bydła, owiec i kóz, a także zwierząt wolno żyjących, np. jeleni i żubrów. Zwierzęta nie zarażają się bezpośrednio od siebie; wirus przenoszą kuczmany (owady kłująco-ssące z rodzaju Culicoides). Może być też przenoszony z nasieniem oraz przez łożysko na płód. Według GIW wirus nie jest przenoszony przez mleko, mięso, skórę, wełnę ani inne produkty pochodzenia zwierzęcego i nie stanowi zagrożenia dla ludzi. U bydła przebieg bywa łagodniejszy niż u owiec i może być bezobjawowy; typowe objawy to m.in. gorączka, zaczerwienienie nosa i spojówek, ślinotok oraz kulawizny. Podejrzenie zgłasza się powiatowemu lekarzowi weterynarii. Wykaz krajowych ognisk z 2026 r. jest w tekście o ośmiu ogniskach BT w Polsce. Szerszy przegląd chorób – na stronie choroby zwierząt.

Fot. Sylwia Ufnalska / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0